Είναι πραγματική αγαλλίαση να διαβάζεις τον Ανδρέα Ονουφρίου, τον πεζογράφο με το ύφος, το ήθος, την ανθρωπιά, αλλά και το καθάριο βλέμμα, που η προβληματική όρασή του δεν μειώνει, αντιθέτως, εσωτερικεύεται και το ενισχύει, το επενδύει με το φως του ήλιου και της ψυχής. Αν επιπλέον ένας συγγραφέας έχει υποστεί τις δοκιμασίες ενός συγκαλυμμένου εμφυλίου, τότε κάθε λέξη του τείνει να ενταχθεί στο λογοτεχνικό είδος της επικής γραφής.



Και είναι ακόμη μεγαλύτερη χαρά να γράφεις για τον συγγραφέα, να βάζεις σε δικές σου λέξεις την ήρεμη, ελπιδοφόρα αντιμετώπιση της μισαλλοδοξίας στα μυθιστορήματά του. Να εκφράζεις το θαυμασμό σου και να νιώθεις ότι αυτό το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όλους.



Και όλα αυτά γιατί ο εξαιρετικός πεζογράφος Ανδρέας Ονουφρίου γράφει με πηγαίο ταλέντο και πάθος για την ηθική τύφλωση των φανατικών, που δεν διστάζουν να εξοντώσουν έναν αντίπαλο, ακόμη και τα ίδια τα παιδιά τους, αν τολμήσουν να διαφωνήσουν.



Την ανθρωπιά εκπροσωπούν πολλοί νέοι, ανάμεσά τους και η κόρη τού κύριου εκφραστή της βαρβαρότητας στο μύθο του βιβλίου. Τον κοιτά, χωρίς να διστάζει, χωρίς να φοβάται τις παράλογες αντιδράσεις που συνοδεύουν συνήθως το φανατισμό:



Τούτη τη φορά η φωνή της Μάλβως ήταν επιτακτική. Ήρθε και στάθηκε μπροστά του αποφασιστική. Μα ποια είναι αυτή η πανύψηλη γυναίκα; Δεν είναι, μήπως, εκείνο το χαριτωμένο κοριτσάκι που τριβότανε, κάποτε, πάνω του όλο νάζι και του ζητούσε χάρες; Πότε ψήλωσε τόσο και δεν το πήρε είδηση; Και τι είναι τούτη η φλόγα που άστραφτε μέσα στα μάτια της και τον διαπερνούσε σαν ένα άλλο σπαθί;



Σύμβολο της Κύπρου το «χαριτωμένο κοριτσάκι», που το δίκαιο και η αληθινή αγάπη μεταμόρφωσαν σε «πανύψηλη γυναίκα». Και μαζί της, το νησί τής θεάς της ομορφιάς και του έρωτα παραμένει όρθιο, αγέρωχο.



από το οπισθόφυλλο της έκδοσης



Ζωή Σαμαρά

Ομότιμη Καθηγήτρια Α.Π.Θ. Θεωρίας της Λογοτεχνίας και του Θεάτρου



ΕΔΩ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΟΣΗ, ΕΝΗΜΕΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑΘΕΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ ΜΑΣ